Հիսուսը սիրում է գեյերին, Հիսուսը սիրում է տրանսսեքսուալներին, Հիսուսը սիրում է անմեղին ու մեղավորին, Հիսուսը սիրում է անարժանին ու արժանիին, Հիսուսը սիրում է ԲՈԼՈՐԻՆ: Ցավո՜ք, բայց որոշ հոգևորականներ ցածրացնում են նրան, նրա փոխարեն որոշում, նրա ա
նունից դատում ու ստիպում, որ մարդիկ ետ կանգնեն իրենց հավատքից, ստիպում որ ՄԵՆՔ կորցնենք հավատը: Ու մարդիկ լսում են նրանց: Ես քահանա չեմ, բայց ասում եմ ձեզ, որ Աստված բոլորիս հավասար է սիրում: Աստված այնքան մեծահոգի գտնվեց, որ հարամ չի անում իր տված կյանքը՝ նա դրանից հետո է պատժում: Ու ոչ ոքի, լինի դա քահանա, թե մարդասպան, իրավունք չի տրվել դատել: Ես, իհարկե, հիմա կարող էի հիշեցնել, թե ինչով է զբաղվել ու զբաղվում եկեղեցին, պատմել, թե ինչու են մեր հոգևորականներն այդքան հարուստ, բայց չեմ անի դա: Ո՞վ գիտի, գուցե Աստված բարեհաճ է նրանց հանդեպ ու ամեն ինչով ապահովում է: Այս պոստի թեման քաղաքականությունը չէ:
Ռադիո հայի եթերում ամսի 4-ին հեռարձակվել է մի հաղորդում, որի հյուրերից է եղել քահանա Տեր Ղազար Պետրոսյանը: Հաղորդման ընթացքում քննարկվել է նույնասեռականության թեման, որի ժամանակ քահանան չի մոռացել հիշեցնել, թե ինչ պղծություն է դա ու ավելացնել, որ նախկինում նույնասեռականներին քարկոծում էին: Քահանան, հավանաբար, մոռացել էր, որ նախկինում քարկոծում էին նաև պոռնիկներին, ինչը Հիսուսն արգելեց անել: Չեմ պատրաստվում նույնասեռականներին վերաբերվող կայքերում տարածված ձևով մերժել Աստվածաշնչյան ինչ-ինչ կետեր: ՈՉ: Աստվածաշնչում հանդիպում են տողեր, որոնք խոսում են նույնասեռականության դեմ: Այդ առումով քահանան չի սխալվում: Բայց եկենք հիշենք, թե էլ ինչ էր մերժում Աստվածաշունը: Հին կտակարանը արգելում էր խոզի միս ուտել, աստղագիտություն ուսումնասիրել, աշխատել շաբաթ օրը և այլն: Սակայն բոլորս էլ գիտենք, որ Հիսուսն ինքը իր աշակերտներին թույլատրեց խախտել շաբաթը: Ավելին, նոր կտակարանը հանեց նաև այլ «արգելքներ» որը դնում էր հինը: Ինչո՞ւ: Ո՞վ իրավունք ուներ: Ասեմ՝ այդ իրավունքն իրեն վերապահեց եկեղեցին: Նա իր կայֆերով դնում ու հանում է արգելքները: Ինչո՞ւ է եկեղեցին ապականում Աստծո շնչով գրված գիրքը: Ասեմ՝ այդ արգելքները համարվել են ոչ ակտուալ ու անիմաստ: Իսկ գիտությունը վաղուց արդեն բացատրում է նաև նույնասեռականության պատճառները: Մի՞թե ժամանակը չէ հանել նաև այդ «արգելքը», մյուսների պես դուրս շպրտել սուրբ գրքից: Կամ հետ բերել նաև մյուս հանվածները, որպեսզի ամեն ինչ Աստծո «ասածով» լինի:
Քրիստոնեության հիմնական կերպարը Հիսուս Քրիստոսն է, չէ՞: Իսկ փորձեք Նոր Կտակարանում գտնել մի տող, որտեղ հենց ինքը՝ Հիսուսը խոսում է նույնասեռականության մասին: Կրկնում եմ՝ ՀԻՍՈՒՍԸ, ոչ թե ինչ-որ առաքյալ: Նա ոչինչ չի ասել: Չի ասել, քանի որ բոլորին հավասար էր սիրում ու հասկանում: Ինձ ընդհանրապես չի հետաքրքրում, թե ինչ էն էնտեղ ասել առաքյալները, թեկուզ մի քանի անգամ կարդացել եմ Նոր Կտակարանը ու մեծ մասամբ լավ հիշում եմ: Չի հետաքրքրում, քանի որ նրանց կարծիքը ունի նույնքան արժեք, ինչքան քոնը՝ ընթերցող: Նրանցից յուրաքանչյուրը քո ու իմ նման մի մարդ էր, որն ընդամենն իր կարծիքն էր արտահայտում: Հավելեմ նաև, որ եկեղեցին ինքն է ընտրել, թե ավետարաններից որը պիտի ներառվի Նոր Կտակարանում ու այստեղ էլ իր սև գործն արել է՝ հավանաբար, հանելով այն ամենն, ինչ չի դզել: Դա թողնենք:
Ես չեմ պատրաստվում կենտրոնանալ եկեղեցու դեմ, քրիստոնեության դեմ: Ավելին, ես՝ ինձ քրիստոնյա չհամարելով, վկայակոչում եմ բոլոր հայ նույնասեռականներին չհեռանալ քրիստոնեությունից, եթե դավանում են այն, շարունակել արժանապատիվ կյանք վարել, չվնասել դիմացինին ու հիշել, որ Հիսուս սիրում է յուրաքանչյուրիս ու ոչ մի քահանա չի կարող զրկել մեզ նրա սիրուց: «Եթե միասեռական ես, ուրեմն դավաճանում ես կրոնդ», եթերից ասել է քահանա Տեր Ղազար Պետրոսյանը: Եթե նույնասեռական ես, ուրեմն չես կարող չլինել նույնասեռական: Այդ դեպքում քահանան ուղիղ կերպով կոչ է արել դավանել այլ կրոն, իսկապես դավաճանել քրիստոնեությունը: Բայց ես ասում եմ ձեզ՝ դու դավաճանում ես քո կրոնը, եթե կորցնում ես հավատդ քո Աստծո հանդեպ, եթե համարում ես, որ քո Աստված վատն է ու անարդար է քո հանդեպ: Հենց դրան է փորձել հասնել քահանան՝ չթողնենք նրան: Նա չարի անունից էր խոսում: Հավատարիմ մնանք մեր կրոնին ու հիշենք, որ «երկնքում» մեզ սիրում են՝ յուրաքանչյուրիս: Աստված դեսպոտ չէ, Աստված սադիստ չէ: Նա բարեգութ է, նա ներող է, նա հասկանում է յուրաքանչյուրին: Ու հենց դրա համար է պետք սիրել նրան, ոչ թե վախենալով դժոխքի կրակներից: Մեր քահանաներին էլ հուշեմ, որ կրոնը պիտի ՍԻՐՈ միջոցով քարոզել, ոչ թե վախեցնելու: Հենց դրա համար են այսօր աղանդները հոշոտում եկեղեցին: Նրանք տալիս են այն, ինչ մեր շատ ու շատ հոգևորականներ չեն կարողանում տալ:
Ի հավելում ասվածին. ՆՈՒՅՆԱՍԵՌԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ու ՀԱՄԱՍԵՌԱՄՈԼՈՒԹՅԱՆ տարբերությունը ՄՈԼ արմատի մեջ է: Եթե, օրինակ, ես մտնեմ երթուղային ու սկսեմ մինետ առաջարկել բոլոր տղամարդկանց՝ ՀԱՄԱՍԵՌԱՄՈԼ կլինեմ, իսկ եթե ուղղակի ինձ հետաքրքրեն տղամարդիկ, տղամարդկանց սիրեմ, նախընտրեմ՝ ՆՈՒՅՆԱՍԵՌԱԿԱՆ: Եղեք հավատացյալ, ոչ թե ՀԱՎԱՏԱՄՈԼ: Ողջախոհությունը կարևոր է ամենուր…
chgitem 21:37 on 13.12.2009 Permalink |
Չընդհանրացնենեք!
Դորիան ջան, ախր ինչ մեղավոր են ծրագրավորողները, որ անբավարարված ու անհաստատված, կամ էլ ծնողների հնարավուրություններից օգտվող բայց միևնույն է չհաստատված “ոսկե” երիտասարդներից շատերը իրենց “ծրագրավորող” են համարում (միաժամանակ “ռոք երգիչներ”, “ռեպերներ”, “լուսանկարիչներ” և , որ ամենավատն է, “բլոգգերներ”, մեռնեմ նրանց բլոգեր ջանին), ու անում են այն ինչ վայել է վերոհիշյալ էակին` միայն թե այդ պիտակի տակ:
Ճիշտ ես անում, որ չես ընդհանրացնում, բայց դա ընդամենը խոսքեր են` լավ էլ ընդհանրացնում ես, ու դա լավ չէ (մեղմ ասած), չէ որ բոլոր հոլանդացիների հոմիկ չեն:
Հ.Գ.
): Ամեն մեկին մի “քյառ” պիտի լինի չէ՞, առանց նեղանալու:
Հաշվի առնելով, որ այս բլոգում գրառումները չեն թաքցոնւմ PR-ակոմնորոշվածությունը, ու ես էլ հիմա դրված թակարդի զոհ եմ դառնում, ուրեմն թող PR-ի այս անկասելի ալիքը իմ բլոգն էլ իր հետ տանի (տես մականվանս լինքը